Γιώργος

Αραχτός σε μια ξαπλώστρα στη Σαρωνίδα, και αντί να χαρώ το μπάνιο μου, παιδευόμουν... Έστυβα το έρμο το μυαλό μου να καταλήξω τι να ψηφίσω στις επερχόμενές εκλογές. Τι ρακέτες μου πρότειναν να παίξω, τι κωλαράκια πέρναγαν από μπροστά μου. Εγώ εκεί! Να κοιτάω το απέραντο γαλάζιο και να σκέφτομαι την δύσκολη απόφαση. Η ψήφος μου μπορεί να αλλάξει όχι τη πόλη, όχι τη χώρα.. τας Ευρώπας ολάκαιρες! Με κώλους θα ασχολούμαι; Αυτοί θα είναι εκεί και μετά τις κρίσιμες εκλογές…

Τα σκέφτηκα όλα. Τα πάντα όλα!

 Αρχικά ΝΔ. Το δυνατό χαρτί του τόπου. Η κυβέρνηση των μεταρρυθμίσεων, της επανίδρυσης του κράτους, της Μεγάλης Ελλάδας! Πιο έμπειρη, πιο μεστή και ικανή, πιο νέα και πιο δημοκρατική από ποτέ. Άλλαξε τον τόπο, γιατί όχι και την Ήπειρο.

ΠΑΣΟΚ: Μια λέξη βαριά, η σύγχρονη ιστορία της Χώρας μετά την μεταπολίτευση! Εμπειρία, ανανέωση, ευρωπαϊκός αέρας. Η σοσιαλιστική παράταξη φαντάζει φαβορί για τις επόμενες εθνικές εκλογές. Με πλήρες πρόγραμμα, λύση για κάθε σου πρόβλημα εκφράζει το νέο με την πείρα του παλιού. Γιατί να μην παρασύρει και την υφήλιο, ε συγνώμη την Ευρώπη.

 ΚΚΕ: Η αλήθεια είναι ότι τα έλεγε: Μακριά από την ΕΟΚ (και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο). Να που επαληθεύτηκε με την οικονομική κρίση. Προφητικό, σταθερό, ενωμένο και δυνατό μπορεί να φέρει την αλλαγή εκ των έσω. Τι κι αν δεν πιστεύει στην Ε.Ε.. Θα αλλάξει το σύστημα από μέσα. Αυτά είναι!

ΣΥΝ: Η δικέφαλη παράταξη. Το νέο και το παλιό. Το εναλλακτικό mainstream (Τσίπρας) με το παραδοσιακό κουλτουροαριστερό (Αλαβάνος) στυλάκι. Το απόλυτο πακέτο. Η αριστερά που γουστάρουμε, η αριστερά που εμπνέει. Η γκόμενα με τα φράγκα, που όμως γουστάρει λετσαρία, μούσια και μαλλιά. Γιατί η ουσία είναι αλλού. Η Ευρώπη του Μάη του 68, γιατί όχι και του 2009!

 ΛΑΟΣ: Ο ρήτωρ Καρατζαφέρης στα καλύτερά του. Τα λέει για τους μετανάστες. Η κολώνα του έθνους και της Ορθοδοξίας! Η φωνή που πρέπει να ακούγεται στα Ευρωπαϊκά έδρανα!

 ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ: Το μέλλον του πλανήτη χωρίς περιβαλλοντική συνείδηση μπορεί και να μην υπάρχει. Οι πράσινοι (και ουχί Πασόκοι) έχουν το πρόγραμμα και τις λύσεις. Όνομα και πράγμα, το οικολογικό κίνημα είναι έτοιμο για μεγάλες αλλαγές στα σαλόνια των Βρυξελλών.

 ΔΡΑΣΗ: Μάνος: Όνομα βαρύ σαν τα κιλά του. Αλλά και μυαλό. Χρόνια μπροστά έχει τις λύσεις για την οικονομική κρίση. Επιτελείο αξιοπρόσεκτο. Ήδη φέρνω στο μυαλό μου τον Μαρκουλάκη να αγορεύει στο Ευρωκοινοβούλιο αλά Αλ Πατσίνο στο Δικηγόρο του Διαβόλου (τελευταίο 15λεπτο) και συγκινούμαι. Ιδανικός!

 ΒΕΡΓΗΣ: Έκανε το μπαμ! Ο Κατέλης – ο γνωστός Κάτμαν – μιλάει την Αγγλική άπταιστα και σαγηνεύει τα πλήθη. Η Ελλάδα τον έκανε σταρ, η Ευρώπη θα τον απογειώσει. Μετά την Ιταλία και την Τσιτσιολίνα έφτασε η ώρα της Ελλάδας να κάνει την έκπληξη. Κατέλης και πάσης Ευρώπης.

… Αυτά σκεφτόμουν όλο το καταμεσήμερο. Ούτε μια βούτα δεν έριξα. Και ακόμη μπερδεμένος είμαι. Όλοι τους είναι άξιοι. Ικανοί για μεγάλα πράγματα. Και δυστυχώς πρέπει να διαλέξω. Δηλαδή να αδικήσω κάποιον.

Όχι δε μπορώ. Δε θέλω να στεναχωρήσω κανέναν τους. Γι΄ αυτό το αποφάσισα: Το τριήμερο του Αγ. Πνεύματος θα το περασω στην παραλία! Έχασα το σημερινό μπάνιο, δεν χάνω άλλο! Θα πλατσουρίζω και η τύχη μου θα δουλεύει. Μακάρι να πήγαιναν όλοι τους στην Ευρωβουλή. Μακάρι όλη η Ευρώπη να ήταν δικιά μας!

Καλώ και σένα προβληματισμένε αναγνώστη μου να μην πάρεις το βάρος της ψήφου σου. Θα είναι κρίμα να αφήσουμε έξω κάποιον. Άστο να βγει με κλήρο. Άσε τη θεά τύχη να επιλέξει τον ικανότερο των ικανοτέρων.

Έλα να γεμίσουμε τις παραλίες της χώρας. Να δώσουμε το μήνυμα της αλλαγής!

...Έγινε εθνικό μας θέμα. Πολλές δυνάμεις συνωμότησαν γι’ αυτό. Η προσδοκία, η εθνική μας περηφάνια η αποκλειστικότητα του πολιτισμού! Σνομπισμός από τη μια, πανηγύρια από την άλλη. Όπως στις αίθουσες αναμονής των οδοντιατρείων που όλοι ξεφυλίζουμε τα κουτσομπολίστικα περιοδικά, αλλά ποτέ κανείς δε θα πήγαινε μέχρι το περίπτερο να τα αγοράσει. Έτσι και η μεγάλη φιέστα έλαμψε στα μάτια καλόβολων θεατών. Πέραν τούτου, ουδέν. Η τέχνη του τραγουδιού, για την οποία υποτίθεται γίνεται το πάρτι, καμιάς εξέλιξης δεν θα ευτυχήσει.

Λίγο ο ένας, λίγο ο άλλος, πολλοί άνθρωποι έβαλαν ένα λιθαράκι για να φτάσουμε εδώ που είμαστε. Στην αναγέννηση της μικροαστικής αισθητικής που είναι μέσα σε όλα (για να συναγωνιστεί τις κατινιές της ιδιωτικής τηλεόρασης), στην παραδοχή ότι ο Σάκης είναι ο απόλυτος σταρ, σε τραγουδιστές τύπου talent show σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον που μας κυκλώνει από παντού και δεν αφήνει χώρο για οτιδήποτε άλλο, γιατί όταν το «μεγάλο» γίνει υδροκέφαλο, το «μικρό» ασφυκτιά.

Αυτός ο τόπος έχει αρχίσει να μυρίζει. Σαπίλα...εδώ και πολύ πολύ καιρό. Έχει αποκτήσει νέες ιδέες. Νέες συνήθειες. Η νέα μόδα είναι η επανάσταση του καναπέ. Σκέφτομαι άρα υπάρχω. Παρακολουθω ειδήσεις άρα συμμετέχω ενεργά στην καλυτέρευση της ζωής μου.

Με ποιο τρόπο; Μα φυσικά αγανακτώ με τις ανατιμήσεις των προιόντων, ...μα καλα εσεις που ζείτε; Δεν είδατε πόσο έχει φτάσει η βενζίνη; Πόσο έχει ακριβύνει το καλάθι της νοικοκυράς; Πόσο χαμηλοί είναι οι μισθοί;

Χαμηλοί μισθοί; Έντονες διαμαρτυρίες απ' όλη την νεολαία πως δεν μπορούν να ζήσουν με 600 ευρώ μισθό. Πως δεν μπορούν να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρα τους. Και τι κάνουν γι αυτο; Τι κάνω εγώ γι αυτό; Μια μέρα καθώς έβλεπα είδησεις έδειχνε μια ΕΞΟΡΓΙΣΜΕΝΗ νεολαία που διεκδικούσε  αυτά που της ανήκουν κωλοχτυπούμενη σε κάτι μπαράκια για νεόπλουτους στα κοσμικά μέρη της χώρας.  Είναι η ίδια νεολαία που σαν επιστρέψει στα πάτρια εδάφη αποχαυνώνεται στον εκπληκτικό κόσμο του internet.

Καθημερινά συναντάω χιλιάδες ανθρώπους που επιμένουν να αγνοούν τα προβλήματα της καθημερινότητας τους. Που σκύβουν το κεφάλι και συνεχίζουν τον δρόμο τους νοιώθοντας σε κάθε τους βήμα χτυπήματα στο κεφάλι. Που φοβούμενοι μην χάσουν κι αυτά τα λίγα που έχουν το μόνο που λένε είναι "σιγά μην βγάλω εγώ το φίδι απ την τρύπα. Ας βρεθεί άλλος μαλάκας γι αυτό".

Αρχίστε λοιπόν την επανάσταση χωρίς εμένα...

Η μιζέρια θα νικήσει πάλι. Δε θα σηκώσουμε κεφάλι ποτέ!!! Νομίζω πως είμαι ευτυχισμένος έτσι. Μην μου προσφέρετε τίποτα είμαι ολιγαρκής άνθρωπος. Σας ευχαριστώ για τα ψίχουλα που μου πετάτε. Θα σας ψηφίσω και πάλι, μόνο αν μου υποσχεθείτε λιγότερα ψίχουλα.

Ευχαριστώ αφέντες μου...

Καλή Πρωτομαγιά